مهربون مثل ... خدا

به روز مرگ چو تابوت من روان باشد

                                        گمان مبر که مرا درد این جهان باشد

برای من مگری و مگو : دریغ ٬ دریغ

                                        به دوغ  دیو در افتی دریغ آن باشد

جنازه ام چو بینی مگو : وداع ٬ وداع

                                        که گور پرده ی جمعیت جنان باشد

فرو شدن چو بدیدی ٬ برآمدن بنگر

                                        غروب شمس و قمر را چرا زیان باشد ؟

ترا غروب نماید  ولی  شروق بود 

                                         لحد چو حبس نماید ٬ خلاص جان باشد

کدام دانه فرو رفت در زمین که نَرُست ؟

                                          چرا به دانه ی انسانیت این گمان باشد ؟

کدام دلو رفت و پر برون برون نامد ؟

                                           ز چاه یوسف جان را چرا فغان باشد ؟

دهان چو بستی از این سوی آن طرف بگشا

                                            که های و هوی تو در جوّ لامکان باشد

( کلیات شمس ـ مولانا )

مردم را بالا بردن قوی مشکل است ٬ اما به سوی زیر زود می افتد ..... مولانا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ترا شکر می گویم بخاطر اینهمه لطف ...