مهربون مثل ... خدا

هو الحق

آنچه در این پست عرضه می شود سخن گرانبهای امام باقر (ع) است تقاضا دارم با تامل و دقت بخوانید و عمل کنید امید است که  همیشه مد نظرمان باشد  .

امام محمد باقر (ع ) : " گمان می کنید که چشمهای بینا و گوشهای شنوای ما همیشه همراه شما نیست؟ چه پندار نادرستی است . به خدا سوگند هیچ چیز ار کردارتان بر ما پوشیده نیست . پس ما را نزد خودتان حاضر بدانید و خود را به کار نیک عادت دهید و از اهل خیر باشید تا به همین نشانه و علامت شناخته شوید . من فرزندان و شیعیانم را به این برنامه فرمان می دهم . "

( بحارالانوار ج۴۶ ص۲۴۳)

 امام سجاد (ع) " زیباترین روح پرستنده " تاریخ بشر است .

متن زیر گلچینی از کتاب " زیباترین روح پرستنده " به قلم دکتر علی شریعتی است ( البته با مختصر دخل و تصرف) و بخشی کوچکی از دعای بسیار زیبای صحیفه سجادیه ( دعای 47 ) است. پیشنهاد می کنم کل این دعا را که کمی طولانی است بخوانید نه شتابزده بلکه با دقت و تأنی . شاید روزی به امید خدا گلچین این دعا را طی پستی عرضه کنم .

امام سجاد (ع)  بخاطر سرنوشت تاریخی و اجتماعی خاص شیعه  که مبارزه با دستگاه حاکم بود و همچنین نداشتن هیچگونه وسیله جهاد و نیز نداشتن حق بیان و قلم برای دردهای اجتماعی ٬ شعارهای طبقاتی ٬ اجتماعی ٬ فکری ٬ خواستها و ایده آل ها ٬ اصول عقاید خودش و عرضه کردن اساسی ترین رنج ها و آرزوها بر خودش و دیگران ٬ فرم دعا را بعنوان وسیله جهاد و ارائه بیان و افکار اجتماعی ، رنج ها و دردها و  سرنوشت خاص شیعه ٬ گذشته اش ٬ مصیبت ها ٬ مظلومیت ها و جلادی ها که مجموعا سرنوشت تاریخی شیعه را در تاریخ اسلام شکل میداده ٬ همه آنها در متن دعای شیعی تجلی دارد . نیایش تجلی روح تنها و تنهایی است ، تنها و تنهایی به آن معنی که کسی دور افتاده باشد ، تنهایی به معنی بی کسی نیست به معنی جدایی است ....

بشنو از نی چون حکایت می کند    وز جدایی ها شکایت می کند ....

آدم هایی را دیده ایم که یا دعا می کنند و عمل نمی کنند و یا عمل می کنند و دعا نمی کنند ما اینها را دیده ایم اما زیباترین چهره ها را ندیده ایم که در اوج شعور و آگاهی و در اوج مسئولیت با فداکاری تا قله شهادت رفتند و در همان حال که الهام بخش شهامت و دلیری ، صبر و در اوج نبوغ و شعور بودند ، در همان حال هم عاجزانه و خاشعانه به خاک افتادند و در برابر معبود نیایش کردند

دعا در چهره مردانی  مثل علی ( ع ) زیباست که از شمشیرش مرگ می بارد و از زبانش عاجزانه ناله و از چشمش اشک ، این زیباست .

- خضوع و خشوع در برابر زیبای مطلق ... این واژه هیجان زده ام می کند با این واژه درگیر حسی وصف ناشدنی میشوم ...

پرستش موجب لطافت روح است ... لذت پرستیدن خاص انسان است .

در متن نیایش ، مکتبی است که تجلی گاه عشق و آگاهی نسبت به جهان و عرضه نیازهای بزرگ انسانی است .این کتاب ( صحیفه سجادیه ) ، وسیله چیز خواستن نیست آموزش است  که انسان را ، خدا را ، رابطه انسان با خدا را ، رابطه انسان در جهان را ، در زندگی را و به قول سارتر ، وضعیت انسانی را نشان می دهد .

زیبایی تعبیر ، موسیقی کلام ، لطافت کلماتی که انتخاب می کند مسائلی هستند که باید به دقت مورد مطالعه قرار گیرد ..

اگر روح بتواند در همه قدرت خویش ، در همه تسلط خویش و در اوج قهرمان بودن خودش و ذوالفقار داشتن اش ، در همان جا " سجاد " باشد ، آن است که عالی ترین چهره انسان را نشان می دهد امام از ارزشِ سپاسگذاری می گوید که نعمت بزرگی است که خدا به ما داده که اگر این نعمت را نمی داشتیم مثل حیوان بودیم .. امام سجاد (ع) بجای اینکه امر و نهی کنند وبگویند : شما باید در توحیدتان به اخلاص برسید و توحید خالص داشته باشید ، نه ، بجای این می گوید : " سپاس گذارم که ما را به اخلاص در توحید رسانده است ، و راهنمایی کرد ما را در اخلاص در توحید .

سپاس خدایی را که برای انسان زیباترین زیبایی ها و نیکی های وجود را ، آفرینش را عطا کرده ... خدا به ما همه چی داد و بعد فرمان داد تا میزان اطاعت ما را بیازماید و نهی کرد ما را تا سپاس ما را امتحان کند ( نهانا لیبتلی شکرنا ) از راه فرمانش مخالفت کردیم و به راه دیگری رفتیم ( مخالفنا عن طریق امره ) و بر پشت نهی ها و منهیات تاختیم ...( بعد از اینهمه نعمت که به ما داد ، امر کرد به اطاعت ، اطاعت نکردیم ... مخالفات و منهیات را بیشتر و زودتر از همه انجام دادیم ) اما به عقوبتش پیش دستی و سرعت نکرد ( فلم یبتدرنا بعقوبته ) بلکه با تأنی ، با فرصت و فراغت و تحمل از طریق رحمتش و کرامتش . (بل تانا برحمته تکرما ). و چشم انتظار ماند ( تا شاید برگردیم ) و با حلم بسیار منتظر شد ( تا شاید براه آئیم ) ( و انتظر مراجعتنا برافته حلما ).

و سپاس خداوندی را که این نعمت بازگشت از پلیدی و بدی را به ما داده ، این گریزگاه را داده . این نعمتی است که جز از فضلش سر نمی زند .

و لم یکلفنا الا وسعها ... جز آنچه را که در توانایی ما هست به ما تکلیف نمی کند . حمدا نسعد به فی السعدا ... بازگشت ، کمکی است برای ادای حق .....

دعا از زیر بار درفتن نیست دعا باید تاثیرگذار باشد در اخلاق و رفتارمان ، دعا دست روی دست گذاشتن نیست ، باید تمام تلاشت را بکنی ، دعا مکمل است ...

ـــــــ

ان الانسان لکفور

ماه مهر برایم تداعی خاطراتی است ، خاطراتی تلخ و شیرین ! کاش می شد خاطرات تلخ از حافظه پاک میشد یا دست کم به فراموشی سپرده میشد ! با وجود این ، مهر را به ماههای دیگر ترجیح می دهم !  16 روز از ماه مهر گذشت ، 26 سال پیش درهمین روز پروردگارم از روح خویش بر من دمید ! و به من وجود بخشید و لطف کرد ، می توانستم هیچ باشم ! آیا سعی کردم هدف او از آفرینشم را برآورده کنم؟

 عده ای ازحیات ، از حی بودن ناراضی اند و آرزو می کردند کاش هیچوقت پا به عرصه وجود نمی گذاشتند و شکوه به خدا می برند ! مشکل از مبدا نیست ، این ماییم که خوب نزیستیم ! شکوه بیفایده است ، حال که هستی ، بیندیش که چه باید کرد ! حیات موهبت است ، او به تو ارزش بخشید ، در وجود تو پاره ای از وجود خداست این براستی هیجان انگیز و لذت بخش نیست ؟! ( آفرینش انسان را از گل آغاز کرد و سپس او را از عصاره ای از آب ناچیز و بی قدر آفرید سپس او را موزون ساخت و از روح خویش بر وی دمید و برای شما گوش و چشم و دلها قرار داد ، اما کمترین شکر نعمتهای او را بجا نمی آورید !) 26 سال پیش خدا یک نفر دیگر را به بهترین مخلوقاتش افزود ! چرا ؟  من هم باید هدف او را اجابت کنم ، می توانست یک نفر را به آدمیان اضافه نکند ! به آدمی ظرفیت داد اما این انسان ( همانطور که خودت گفتی "ان الانسان لکفور : انسان بسیار ناسپاس است ") بی ظرفیت است ! ظرفیت استفاده صحیح از اختیار را ندارد ! بیشتر مواقع خواسته هایش حیوانی و حتی از حیوان پست تر میشود ! اگر قرار بود فقط در حیوانیت خلاصه شویم انسان آفریده نمی شدیم ، باید فرق نهاد و تفکر کرد که چرا " من " آفریده شدم و چرا " انسان " آفریده شدم ؟

خدا لطف دیگری شامل حالمان کرد نعمت پیامبران و امامان . راه و روش آنها می تواند راهنمای ما باشد. _______

نزدیکی به تو چه لذتی دارد .... امیدوارم آنچنانکه شایسته است تو را بشناسم . سال پیش هدیه خواستم و تو لطفت را همچون سابق نشان دادی امسال نیز هدیه می خواهم ، امسال پر توقع شده ام .... بزرگترین و برترین هدیه ی جهان را خواهانم ....

چند سال پیش مطلبی در وبلاگ سابقم گذاشتم :

" اگر شما روی بگردانید خداوند شما را به گروهی غیر خودتان تبدیل می کند تا اینکه آنهامثل شما نباشند خدا انسان را آفرید می تواند بهترین یا بدترین موجود زنده باشد ! اکثر انسانها راحت طلبند و در عمل ٬ به خوبی رفتار نمی کنند خدا دوست دارد هدف خلقت صورت پذیرد ولی انسانها با اعمالشان این هدف را به تاخیر می اندازند و خدا تاریخ گذشتگان رو به ما تذکر میدهد ولی ما ...چشممان را به روی همه ی اینها می بندیم چون نفس راحت طلب است ... و این هشدار به ماست که اگر شما هم در وظایفتان کوتاهی کنید شما راهم می برد و گروهی دیگر می آورد ".

اما یادمان نرود خدا گفته  " به یقین " با سختی آسانی است ( الشرح – 5 ) پس با هر سختی ای لابه نکنیم و دچار یاس نشویم  ، کسی که به خدا ایمان دارد مایوس نمی شود . 

هر که در این بزم مقرب تر است        جام بلا بیشترش می دهند

بیشترین صفتی که در قرآن آمده ، غفورٌ رحیمٌ است ...

در آیات متعددی اشاره به ناسپاسی انسان شده ، ... و هنگامی که در دریا ناراحتی به شما برسد ، جز او ، تمام کسانی را که می خوانید فراموش می کنید ، اما هنگامیکه شما را به خشکی نجات می دهد روی می گردانید و انسان بسیار ناسپاس است ( الاسرا – 67 ). هنگامی که رنج و زیانی به مردم می رسد پروردگار خود را می خوانند و توبه کنان به سوی او باز می گردند اما همین که رحمتی از " خودش " بر آنها چشانید بناگاه گروهی از آنان نسبت به پروردگارشان مشرک می شوند ( الروم – 33 ) . حساب مردم به آنها نزدیک شده در حالیکه در غفلتند و رویگردانند ! هیچ یادآوری تازه ای از سوی پروردگارشان نمی آید مگر با بازی به گوش می دهند ! ( انبیا آیات 2-1 ).

وجود داشتن ما هم نعمتی است از جانب پروردگار ، باید شکر گزار بود و قدر دانست ...

پای بر سر خود نه دوست را در آغوش آر

تا به کعبه ی وصلش دوری تو یک گام است

گر ز خویشتن رستی با حبیب پیوستی

ورنه تا ابد می سوز ، کار و بار تو خام است

ـــــــ

بلاگفا چند روز است که مدام error می دهد ! از جمله " دیروز "!

بنام حق

*میلاد امام حسن مجتبی (ع) مبارک باد *

تقاضایم این است که این پست را  با صبر و حوصله ٬ تا به آخر ، به دقت بخوانید .

___

مدتی پیش رهنمود های امام علی (ع) را خوانده بودم و امروز که میلاد امام حسن مجتبی (ع) است فرصتی دست داد تا مجددا توصیه های مولایمان را بخوانم . سفارشات ایشان فوق العاده زیباست و بنده تنها خلاصه ای از بیانات ایشان را در اینجا نقل کرده ام ولی می بایست همه مطالب را با همان نظم گفتار ایشان خواند تا ارزش آن ٬ بیشتر نمایان شود . توصیه من به همه این است که حتما کل این وصایا را با دقت  بخوانید وسعی کنید عمل کنید . مطمئنا ضرر نمی کنید .

انشالله در فرصتهای آتی بخشهایی دیگر از این وصایا را نقل می کنم باشد که رستگار شویم .

___

آنچه پیش روی شماست ، سفارشات ، توصیه ها ،رهنمودها و آموزه های امیر المومنین علی (ع) به امام حسن مجتبی (ع) است نامه ای که حضرت مولا هنگام بازگشت از جنگ صفین ، در یکی از منازل بین راه خطاب به فرزندشان امام حسن (ع) نوشته اند و طی آن همه آنچه را که یک انسان برای زندگی در این جهان نیاز دارد مورد توجه قرار داده اند ولی این فقط ظاهر ماجراست ! در واقع مخاطب این وصایا ، ماییم ، تک تک ما .

سفارشات یک پدر است ، پدری که به راههای آسمان آشناتر است تا مسیرهای زمین .

___

تجربه عینی و آشکار من از بد عهدی و بی وفایی دنیا و طغیان و سرکشی روزگار از یک سو و آغوش گرم و گشاده آخرت ، از سویی دیگر ، وادارم ساخت که تمام هوش و حواسم معطوف خودم باشد ، لحظه ای چشم از خودم بر ندارم و به دیگری نسپارم . فهمیدم که من پیش و بیش از آن که مسئول مردمان باشم ، وظیفه دار خودم هستم و بر این دریافت ٬ عقل نیز صحه گذاشت و از افتادنم به دام هوای نفس بازداشت ...

وصیت و سفارش من به تو ٬ پروای از خداست و پای بندی به دستورات او و آباد ساختن دلت با یاد او ...

*سخنی که وظیفه نداری نگو .

* به راهی که بیم گمراهی می رود ، قدم مگذار که توقف در آستانه گمراهی بهتر است از سوار شدن بر امواج هولناک .

* مبادا که در راه خدا نکوهش ملامتگران دلت را بلرزاند ...

*در فهم دین بکوش .

* بدان دانشی که بکار نیاید مفید نیست و در آن دانشی هم که آموختنش شایسته نیست سودی نیست .( علمی که به اصلاح انسان منجر نشود گمراهی است ).

*ستم مکن ! همچنانکه دوست نداری بر تو ستم شود و خوبی کن همچنانکه دوست داری با تو خوبی کنند و آنچه برای دیگران زشت می انگاری ٬ برای خودت هم زشت بدان . از مردم بگذر ٬ آنسان که دوست داری از تو بگذرند  و نگو آنچه نمی دانی ٬ هر چند کم باشد آنچه می دانی و نگو آنچه را که دوست نداری درباره تو بگویند .

* بدان که خودپسندی ناپسند است و آفت عقل و خرد .

* در حد توان بکوش و آنگه که به مقصد و مقصودت رهنون شدی ٬ تا می توانی نسبت به پروردگارت خاشع و فروتن باش . بدان که پیش روی تو راهی است دور و دراز و سختی و مشقتی جانگداز . در این مسیر به تلاش و طلبی جانانه محتاجی و توشه ای که تو را به مقصد برساند بی آنکه پشتت را سنگین گرداند و به هوش باش که بیش از طاقتت بار بر نداری و بر پشت نگذاری چنانکه سنگینی اش تو را بیازارد و به ستوه آورد .

*بدان که بی شک تو برای آن جهان خلق شده ای نه این جهان . برای نبودن در این جهان نه برای بودن جاودان ، برای مردن نه برای زنده ماندن . و تو از مرگی گریزانی که هیچ گریزنده ای از چنگ آن خلاصی ندارد . مرگ از شکار خودش نمی گذرد و بی تردید به چنگش می آورد . پس مراقب باش که تو را در حین ارتکاب گناه ، نگیرد . به خودت وعده می دهی که ار آن گناه توبه می کنی اما مرگ ٬ میان تو و توبه ات جدایی می اندازد و این یعنی کمر نابودی خودت بسته ای .

*ای فرزند جانم ٬ مرگ را پیوسته در نظر بیار و مقصد این سفر شتابناک را به خاطر بسپار و ببین که پس از مرگ چه ها باید دید و به کجا باید رسید .که وقتی مرگ از راه رسید ٬ کمر بسته و حاضر به یراق و پا به رکاب باشی . نه اینکه مرگ ٬ ناگهانی و غفلتا در رسد و تو را در سیطره خویش بگیرد .

*اهل دنیا سگانی هستند که پیوسته پارس می کنند و درندگانی که مدام زوزه می کشند و با خشم و نفرت به یکدیگر یورش می برند . قدرتمندشان ، ضعیف تر را می بلعد و بزرگترشان بر کوچکتر سلطه می یابد . همگی چهار پایند . برخی پای بسته و عده ای لجام گسیخته . عقلهایشان را گم کرده اند و بر مرکب جهالت ، راهی جاده های نامعلوم شده اند . حیوانات بی زبان رها شده در سختی بیابان ، مشغول چریدن علفهای خسران و زیان . نه چوپانی که سروسامانشان دهد ونه شبانی که به چراشان برد . دنیا به کوره راهشان می راند و چشمشان را از روشنای هدایت می پوشاند...

*فرصت را دریاب پیش از آن که تبدیل به غصه و محنت شود ...

*خشم را جرعه جرعه بنوش و از بروزش چشم بپوش که من ندیدم شربتی تا بدین حد نیک فرجام و شیرین سرانجام .

*بهره تو از دنیا همانقدر است که برای آخرتت بکار می گیری . اگر بناست که به خاطر آنچه از دست داده ای ، ضجه بزنی ، سزاست که برای آنچه بدست نیاورده ای هم مویه کنی . از بوده ها پی به نابوده ها ببر . چرا که قضایا شبیه به یکدیگرند .

*انجام هر کار بد را به تاخیر بینداز چرا که هر زمان بخواهی می توانی در انجامش ، شتاب کنی .

___

منبع : نهج البلاغه .

و نیز می توانید به کتاب " وصایای امیر المومنین به امام حسن مجتبی (ع)  آیین زندگی "  ترجمه و توضیح : سید مهدی شجاعی ٬ مراجعه کنید .

ـ عنصر ترس و لرز نه به گناه ما بلکه به عظمت خدا مربوط است .

متن زیرگلچینی از نکات کتاب ترس و لرز است . 

درمقدمه کتاب ٬ بخش ایمان ٬ می توان خلاصه دغدغه کیرکگارد را یافت ٬کیرکگارد می گوید :" من ابراهیم نیستم" . اما مساله برای او این است که ابراهیم را توصیف کند ، او را بفهمد یا به عبارت دقیقتر بفهمد که نمی توان او را فهمید . مساله این است که باید با صداقت هرچه تمام تر مرزهای میان حیطه های گوناگون زندگی را مشخص کرد ، باید با صداقت هرچه تمام تر زندگی کردن تا پایان با اعتقاد مذهبی را دید . در اعتقاد زندگی کرد و ایمان را که شرابی است مرد افکن به چیز دیگری ، به آب بی مزه عقلانیت هگلیان مبدل نکرد .

در حالیکه قرمان تراژدی می تواند خود را بیان کند همسرایان و اشخاص دیگر را شاهد بگیرد ، شهسوار ایمان جز برای خدا و برای خویش عمل نمی کند . او از وساطت زبان سرباز می زند ، او نمی توانست سخن بگوید زیرا این به معنی ترجمه خویش به زبان است .

ایمان رابطه خصوصی با خداست ایمان یک شور است . این تصور که می توان از ایمان فراتر رفت غلط است . ایمان مستلزم زمان است و زمان می برد . ابراهیم هفتاد سال در انتظار پسرش زندگی کرد و سفر پر اضطرابش به سوی کوه موریه که باید او را در آنجا قربانی می کرد سه روز به درازا کشید . ایمان زمان را حذف می کند ، زمان متعارف را . ایمان وحدت زندگی است .

ما نمی توانیم زمان از دست رفته را باز یابیم مگر اینکه خودمان تغییر کنیم .

آزمون همان تعلیق اخلاق است ، ابراهیم در حین قربانی به اندازه سابق و حتی بیشتر فرزندش را دوست داشت . ابراهیم لحظه ای که می خواهد فرزندش را قربانی کند به لسان اخلاق باید از او متنفر باشد اما اگر براستی از او متنفر باشد ، می تواند مطمئن باشد که خدا این قربانی را از او نخواسته است در حقیقت ( قابیل و هابیل یکسان نیستند ) ابراهیم باید پسرش را با تمام وجود دوست بدارد و فقط در این هنگام است که می تواند او را قربانی کند . همین عشق او به فرزدش است که در تقابل پارادوکسیکال با عشقش به خدا عملش را به قربانی بدل می کند .

ما باید بیشتر مطیع اقتدار الهی باشیم تا مطیع داوری خود ، حتی اگر به نظر رسد پرتو عقل در غایت روشنی و بداهت ، خلاف آن را القا می کند .

اگر در بنیاد همه چیز خلائی بی انتها و سیری ناپذیر پنهان بود زندگی جز نومیدی چه بود ؟ اگر چنین بود ، اگر برخاستن نسلی در پی نسلی دیگر همانند برگهای جنگل بود ، اگر گذر نوع بشر از جهان همچون گذر باد از صحرا کاری بی اندیشه بود زندگی چه سان تهی و بی آرامش بود ، اما از همین روی چنین نیست .

موسی با عصای خویش به صخره نواخت اما ایمان نداشت .

خداوند با معجزه خویش ( فرزند بخشیدن ) محال را تحقق بخشیده بود و اکنون ( لحظه قربانی ) آن را نابود می کرد . این دیوانگی بود ؟! ابراهیم نخندید . چه بسا پدرانی که مرگ فرزندشان آنان را از هر امیدی به آینده تهی می کرد اما هیچ یک از آنان فرزند موعود نبودند چه بسا پدرانی که فرزند از دست داده بودند اما دست خدا بود که فرزند را گرفته بود . با ابراهیم چنین نبود ، سرنوشت فرزندش به همراه کارد به کف خود ابراهیم سپرده شده بود . او مضطربانه به چپ و راست ننگریست او می دانست قادر متعال است که او را آزمایش می کند . اگر ابراهیم شک می کرد ، اگر تصادفا گوسفندی می دید اگر خداوند اجازه می داد تا آن را قربانی کند در این صورت به خانه باز می گشت ، همه چیز همچون گذشته بود و بچه ای را نگه داشته بود ... اما چه اندازه تغییر کرده بود زیرا پا پس نهاندنش فرار بود . ابراهیم به لطف محال ایمان داشت زیرا هر محاسبه انسانی از دیرباز معلق شده بود .

آنکس که خدا را بدون ایمان دوست می دارد به خود می اندیشد اما آنکس که خدا را مومنانه دوست می دارد به خدا می اندیشد . ایمان پارادوکس زندگی است . با ایمان ، ابراهیم از فرزندش دست نکشید برعکس با ایمان او را بدست آورد . هیچ کس حق ندارد به دیگران بباوراند که ایمان چیزی پیش پا افتاده و آسان است درحالی که برعکس از همه چیز بزرگتر و دشوارتر است .

یکسره لذت بودن یا یکسره ترک بودن آسان است اما در یک زمان هر دو بودن همان چیزی است که جز به مدد خداوند میسر نیست . اگر کسی بخاطر دلزدگی از مالش می بخشد این ترک مایه مباهات نیست . نسل های بی شماری داستان ابراهیم را کلمه به کلمه از بر می دانستند اما چه تعداد از آن بی خواب شدند ؟! گویا فهمیدن هگل دشوار است اما فهمیدن ابراهیم چیز پیش پا افتاده ای است ! عظمت او در این بود که به خدا چنان عشق می ورزید که مایل بود بهترین چیز خود را برای او قربانی کند . آرزو وانهادن بزرگ است اما بر آن استوار ماندن پس از وانهادن آن بزرگ تر است . بدست آوردن امر ابدی بزرگ است اما بر امر زمانمند استوار ماندن پس از وانهادن آن بزرگ تر است .

تو به صد سال نیاز داشتی تا فرزند پیرانه سری را برخلاف هر انتظاری بدست آوری که تو بایستی کارد را پیش از نگاه داشتن فرزندت می کشیدی که در صدر سی سالگی از ایمان فراتر نرفتی .

هر کس به قدر توقع خود بزرگی یافت . یکی بواسطه قدرتش یکی بواسطه خردش و یکی بواسطه عشقش بزرگ بود .(( آن کس که با خویشتن نبرد کرد با چیرگی بر خویشتن بزرگ شد )).

ـ صفحه ۵۹ کتاب بسیار زیباست .

ــــــــ

ـ  " ترس و لرز " - سورن کیرکگارد ( Søren Kierkegaard )

- از منظر تاریخی و الهیاتی نیاز است که نکاتی را عرض کنم . کتاب مقدس مسیحیان متشکل از 2 بخش است : عهد عتیق و عهد جدید .یهودیان کتاب آسمانی خود را تَنَخ می نامند که همان عهد عتیق مسیحیان است . عهد جدید را تنها مسیحیان قبول دارند ، مسیحیان علاوه بر آن عهد عتیق را هم قبول دارند . در عهد عتیق فرزندی که قرار است بدست ابراهیم ( ع ) قربانی شود اسحاق ( فرزند ساره ) است اما بنابر قرآن اسماعیل ( فرزند هاجر) است که قرار است قربانی شود . ( اینجا مجالش نیست  وارد این بحث شوم که چرا یهودیان چنین می اندیشند ) . چون کیرکگارد مسیحی بود و مسیحیان عهد قدیم را قبول دارند او در کتاب بجای اسماعیل از اسحاق نام می برد . باید گفت یهودیان از ساختن کعبه بدست ابراهیم ( ع )  هم در کتابشان سخنی نگفته اند و اختلافات دیگری نیز وجود دارد که نیاز به ذکرش در اینجا نیست.

بخوان به نام پروردگارت که آفرید . انسان را از خون بسته ای آفرید . بخوان که پرودگارت از همه کریم تر است ٬ همان که بوسیله قلم آموخت .به انسان آنچه نمی دانست آموخت . چنین نیست بی شک آدمی طغیان می کند ٬ همین که خود را بی نیاز بیند . مسلما بازگشت ٬ بسوی پروردگار تو است ...

ـ

ـــ

به نام آن که جان را فکرت آموخت    چراغ دل به نور جان برافروخت

ز فضلش هر دو عالم گشت روشن   ز فیضش خاک آدم گشت گلشن

مدفن حضرت فاطمه ( س ) مخفی است ....

 همیشه از غربت فرزاندانش می گویند اما فاطمه (س) غریب ترین است ....عجیب آسمان به شدت

گرفته بود !

 ... فاطمه ( س ) در عمر کوتاه مدتشان الگویی بزرگ برای بشر شد ٬  اما چقدر تاثیر پذیرفتیم ؟

 اصلا چقدر از ایشان یاد می کنیم ؟

ــــــــ

علی سرش را گذاشته بود بر دیوار خانه تو .... چه شبی بود .... از علی خواستی که تو را شبانه دفن کند و مقبره ات را از چشم همگان مخفی بدارد . می خواستی به دشمنانت بگویی دود این آتش ظلمی  که شما برافروخته اید نه فقط به چشم شما که به چشم تاریخ می رود و انسانیت تا روز حشر از مزار دردانه خدا ٬ محروم می ماند . چه سند مظلومیت جاودانه ای ! چه انتقام کریمانه ای ! .....

اما همیشه خشک و تر با هم می سوزند ٬ مومنان و مریدان آینده تو نیز اشک حسرت ..... خواهند ریخت . گم کرده خواهند داشت ...

ـــــــ

فاطمه یک زن بود آنچنان که اسلام می خواهد که زن باشد . خواستم از بوسوئه تقلید کنم ٬ خطیب نامور فرانسه که روزی در مجلسی با حضور لویی ٬ از مریم سخن می گفت : هزار و هفتصد سال است که همه سخن وران عالم درباره مریم داد سخن داده اند . هزار و هفتصد سال است که همه فیلسوفان و متفکران در شرق و غرب ٬ ارزشهای مریم را بیان کرده اند . هزار و هفتصد سال است که شاعران جهان در ستایش مریم همه ذوق و قدرت خلاقه اشان را بکار گرفته اند .... اما مجموعه گفته ها و اندیشه ها در طول قرن های بسیار ٬ به انداره این یک کلمه نتوانسته اند عظمت های مریم را بازگویند که :

<< مریم مادر عیسی است >>

و من خواستم با چنین شیوه ای از فاطمه بگویم . باز ماندم : خواستم بگویم فاطمه دختر خدیجه بزرگ است دیدم که فاطمه نیست . خواستم بگویم که فاطمه دختر محمد ( ص ) است دیدم که فاطمه نیست خواستم بگویم فاطمه همسر علی است دیدم که فاطمه نیست . خواستم بگویم که فاطمه مادر حسنین است دیدم که فاطمه نیست . خواستم بگویم که فاطمه مادر زینب است باز دیدم که فاطمه نیست . نه اینها همه هست و این همه ٬ فاطمه نیست ....

                                                                               فاطمه ٬ فاطمه است .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 کشتی پهلو گرفته ـ سید مهدی شجاعی

فاطمه ٬ فاطمه است ـ دکتر علی شریعتی

هو الحق

این چند روز ٬ به وضوح می بینم که مورد امتحان های مکرر تو واقع می شوم .

وقتی عجله می کنم و قضاوت می کنم بلافاصله با نشان دادن عکس آن شرمنده

می کنی می خواهی بگویی سر عهدت بمان ؟ ولی این شرمندگی هم ناگوار است و

هم لذت بخش ....

خدایا وقتی خواسته ای دارم و مشتاق رسیدن به آن و... تو برآورده می کنی

ناگهان خوشحالی زایدالوصف فروکش می کند !

 ـــ دست و پا زدن در تضادها هم عالمی دارد ! ـــ

وقت امتحانات و نمره گرفتن و ... ، بیشتر از هر موقع یاد امتحانات تو می افتم .

این نمره ها و امتحانات و خوشحالی و غم حاصل ازآن خیلی سریعتراز آنکه فکرش را

بکنی تمام می شود . وقتی به یاری خدا در امتحانات موفق شدم و خوشحال ، به این

فکر می کردم که امتحانات خدا را چطور می گذرانم ؟ آیا رضایت خدا

حاصل می شود یا فقط این منم که تا به خواسته ام می رسم بال در می آورم ؟!

تو هر لحظه امتحان می کنی تا بیشتر از قبل خودمان را به خودمان بشناسانی

تا اگر هوشیار باشیم پند بگیریم . شاید یکی از نتایج امتحانهای تو محک صبر است

یاد داستان خضر و موسی افتادم ...

کاش بتوانیم به صفات تو نزدیک بشویم ، ... کاش بشود در امتحانات تو سربلند باشیم .

کاش بتوان گوشه ای از توجهات تو به خودمان را قدر بنهیم ، کاش .

اگر نمی توانیم ، حداقل ناسپاس نباشیم !

تو خیلی خوبی همه جا خوبیت را به رخ می کشی آنقدر خوبی که واژه ها برای

گفتن از تو بی قدرند . خدایا خوبیت را همیشه به یادم بیاور . نگذار غفلت حجابی

میان من و تو ایجاد کند .

________

تو واقعی تر از هر چیز توی این دنیایی .

خدایا

تو شگفت انگیزی ...

دلــــــــــــــــــــــم گرفتـــــــــــــــــــــــــه ... هر شب نفرت و اشک و دعا و فکر و ... سرما ٬ ویرانی ٬ گرسنگی تشنگی ٬ درد ٬ یتیم ٬ کودک ٬ مادر ... کاش از من کاری بر می آمد .... کاش از این زندگی هر روزی بیرون می آمدم کاش مفید می بودم ٬ کاش دیگران بی تفاوت نبودند .... بی تفاوتی !! آره بی تفاوتی .

یکی از آلودگی حرف زد و دیگری گفت چقدر وضع هوا بد است و آن یکی گفت قراراست بچه ها بدون ماسک مدرسه نیایند و دیگری گفت اگه راست می گویند خودشان ماسک دهند و دیگری گفت تو این وضعیت بجای رسیدن به مردم خودمان  به غزه کمک می کنند .... ! ( ما انسانیم و آنها هم از نوع ما ٬ چطور می توان بی تفاوت بود ؟! چطور میشود به کودکان و مردم آن دیار کمک نکرد ٬ سرمای زمستان ٬ نیاز به ابتدایی ترین وسایل ٬ کمبود و یا نبود امکانات در غزه ٬ تمام نقاط حساس را نشانه گرفتن ٬ بچه های تنها و .... خیلی دردآور است  ) ـ چقدر هم کمک ها به دستشان می رسد ! ـ

 آن یکی گفت راستی در غزه چه خبره  ؟!!!! و من غرق در فکر ٬ صدایم زدند متوجه نشدم ...

 قابل توجه بی خبران که ازم پرسیدند " راستی در غزه چه خبره " ؟ !!!

در غزه جز ویرانی و خون و درد و آه و گریه و بی امکاناتی و ... چه بگویم ؟ یکی می گفت اسرائیلیها مثل حیوان می مانند و من گفتم حیوان ؟!! حیوان از این قیاس شرم دارد ... شاید شما هم تصاویر جنایتهای تروریست ها را دیده اید ٬ خیلی دردآور است .... بعضی ها خیلی بی تفاوتند دلم به درد آمد ٬ از کریسمس می گویند اما ...

برای مردم فلسطین دعا کنید ٬ 

 امسال محرم با حملات به غزه شروع شد  ٬ من به این مساله خیلی فکر می کنم ....ــ می گویند آدم در سختی به جایی می رسد ٬ سختی یک امتحان است ....

ـ ای کودکان غزه ٬ ای مردم غزه ٬ هر روز برایتان دعا می کنم ... به امید پیروزی حق بر باطل .

ــــــ

خدایا ما را به خودمان وانگذار

ــــــ

خیلی مشغولم فرصت بروز کردن نداشتم .

نمی خواستم بروز کنم ولی دلـــــــــــــــم گرفتـــــــــــــــــه ...

ـ یکی از همین شبها وقتی رسیدم خانه ، نزدیک در یک بچه گربه از سرما کز کرده بود و در خودش

مچاله شده بود ، نزدیکتر آمد و تقریبا داشت می چسبید به من ، سریع رفتم داخل و در را بستم .

و تا مدتها به آن فکر می کردم ٬ به کز کردنش در آن سرما ...

ـ چقدر سادگی کودکان را دوست دارم و همینطور پاکی اشان را ٬ آیا در عمق چشمان کودک جز خدا

 چیزی می بینیم ٬ کودکان حس خوبی و القا می کنند ٬ وقتی با متین کوچولو بازی می کنم وقتی

 دوست دارم کنارش باشم انگار خدا را بیشتر حس می کنم ....... اکثر اوقات به کودکان فکر می کنم .

ـ مادری و دیدم که موهای دخترش را می بست و دختر بچه گریه کرد و دردش آمد ولی مادر همچنان

 به کارش ادامه داد و بچه تا مدتها گریه می کرد ومن متعجب ، آیا فقط برایش زیبایی مهم بود  که به

 ناله واشکهای دخترش بی اعتنا بود ؟!!! دلم به درد آمد ...

ـ در مترو ، پشت سرم صدای خانمی میامد که در حال حرف زدن همراه با گریه بود ، ناخودآگاه

ناراحت شدم از لحنش و گریه اش .... از اینکه کاری از من بر نمی آمد رنج می کشیدم .

 ـ سابق همیشه کتابی همراهم بود تا زمانی که به مقصد برسم می خواندم ولی مدتی است این کار

 را رها کرده ام و در عوض در طول راه فکر می کنم ، در این میان ناخودآگاه وقتی به همه و به اطرافم

مینگرم واقعیتی یا بهتر بگویم حقیقت پایداری نمی بینم ...

ـ باید ؟! ( به قول دوستم ) شب و روزم را بهم بدوزم تا وقت کنم برای کنکور بخوانم ، برای ارشد وقت

ندارم آنهم نه رشته ای که الان می خوانم بلکه رشته ای دیگر ...

ـ ای کاش آدمها همدیگر را درک می کردند ....

ـ چقدر دلم می خواست وقت داشتم تا بتوانم چند کتاب دوست داشتنی را بخوانم ولی تصمیم گرفتم

اگر وقتی یافتم بگذارم برای ارشد .

ـ به مرگ خیلی فکر می کنم ... مرگ این وفادار به سرشت آدمی که به قول سهراب سپهری " در سایه

نشسته است و به ما می نگرد  " ...

در این دنیای پر از نگرانــــــــــــی برای هــــــــــــــــــــیچ ٬ به این می اندیشم که روزی می آید که دیگر اثری

 از همین مکان های هر روزی یا همین ها که می میبینیم ... همین ها که احساس می کنیم و ...نیست

ـ خوب زیستن و عاشق شدن چه زیباست ..... کاش چنین شود .

می گویند وقتی آدم عاشق است همه چیز بیشتر معنا دارد . 

ـ تنها دریا نیست که می تواند آسمان را با تمام عظمتش در خود منعکس کند ، یک برکه به ظاهر کوچک

 هم می تواند ، حتی یک قطره هم می تواند ... تنها کافی است که زلال باشد ....

ـ یک نفر هست که همیشه مراقب است همیشه منتظره ٬ همیشه ...